Kryzys psychiczny w Niemczech – gdzie szukać pomocy? Numery telefonów i miejsca, do których możesz się zgłosić

Kryzys psychiczny – kiedy warto szukać pomocy?

Kryzys psychiczny nie zawsze wygląda tak samo.

U jednej osoby może zacząć się od problemów ze snem i ciągłego napięcia. U innej pojawiają się nagłe ataki paniki, płacz, poczucie bezradności albo całkowity brak energii.

Nie trzeba czekać, aż sytuacja stanie się skrajna.

Sygnałem, że warto zwrócić się o pomoc, mogą być między innymi:

• długotrwały smutek i przygnębienie,

• silny lub nieustępujący lęk,

• ataki paniki,

• problemy ze snem,

• ciągłe napięcie i niepokój,

• trudności z koncentracją,

• brak siły do wykonywania codziennych czynności,

• izolowanie się od innych,

• utrata zainteresowania rzeczami, które wcześniej sprawiały przyjemność,

• poczucie beznadziei,

• poczucie, że sytuacja zaczyna wymykać się spod kontroli,

• myśli o śmierci,

• myśli o zrobieniu sobie krzywdy lub odebraniu sobie życia.

Nie trzeba również mieć wcześniej zdiagnozowanej depresji czy innej choroby psychicznej, aby poprosić o pomoc.

Gdzie zgłosić się z kryzysem psychicznym w Niemczech?

W Niemczech istnieje kilka możliwości uzyskania pomocy. To, którą wybrać, zależy przede wszystkim od nasilenia problemu.

Jeżeli sytuacja nie stanowi bezpośredniego zagrożenia życia, jednym z pierwszych miejsc może być Hausarzt, czyli lekarz rodzinny.

Lekarz może przeprowadzić pierwszą ocenę sytuacji, sprawdzić również możliwe fizyczne przyczyny niektórych objawów i zdecydować, jakie dalsze leczenie będzie odpowiednie.

Może to być między innymi konsultacja psychiatryczna lub psychoterapia.

W przypadku kryzysu psychicznego jako pierwsze miejsca kontaktu niemiecki federalny portal zdrowotny wskazuje właśnie lekarza rodzinnego, psychoterapeutę lub psychoterapeutkę.

Pomoc poza godzinami pracy lekarza – numer 116 117

Problem może pojawić się wieczorem, w nocy albo w weekend, kiedy gabinet lekarza rodzinnego jest już zamknięty.

W takiej sytuacji bardzo ważnym numerem w Niemczech jest:

116 117

Jest to numer ärztlicher Bereitschaftsdienst – lekarskiej pomocy poza standardowymi godzinami pracy gabinetów.

Można z niego skorzystać, gdy potrzebna jest pomoc medyczna, ale sytuacja nie stanowi bezpośredniego zagrożenia życia.

Oficjalny niemiecki portal gesund.bund.de wskazuje 116 117 również jako jedną z możliwości uzyskania pomocy w przypadku kryzysu psychicznego poza godzinami pracy gabinetów.

Kryzys psychiczny i zagrożenie życia – dzwoń pod 112

Istnieje jednak bardzo ważna granica.

Jeżeli osoba znajdująca się w kryzysie:

chce zrobić sobie krzywdę, zamierza odebrać sobie życie, podjęła próbę samobójczą albo istnieje bezpośrednie zagrożenie dla niej lub innych osób – sytuację należy traktować jako nagły przypadek.

W Niemczech należy wtedy zadzwonić pod:

112 – Rettungsdienst

To numer alarmowy pogotowia ratunkowego.

Można również udać się bezpośrednio do najbliższego szpitala posiadającego psychiatryczną izbę przyjęć lub oddział ratunkowy.

W sytuacji zagrożenia można również wezwać policję pod numerem 110.

Federalny portal zdrowotny zaleca, aby przy zagrożeniu dla siebie lub innych nie zwlekać z wezwaniem służb ratunkowych.

TelefonSeelsorge – bezpłatna pomoc przez całą dobę

Czasami człowiek nie potrzebuje w pierwszej chwili lekarza, ale po prostu kogoś, z kim może natychmiast porozmawiać.

W Niemczech działa TelefonSeelsorge.

Pomoc dostępna jest pod numerami:

116 123

oraz

0800 111 0 111

0800 111 0 222

TelefonSeelsorge działa dzień i noc.

Rozmowa jest bezpłatna i anonimowa. Nie trzeba podawać swojego nazwiska, a numer osoby dzwoniącej nie jest wyświetlany konsultantowi.

Z telefonu można korzystać w różnych sytuacjach – przy depresji, samotności, problemach rodzinnych, żałobie, utracie pracy, silnym lęku czy kryzysie życiowym.

Nie trzeba być w bezpośrednim zagrożeniu życia, aby zadzwonić.

Ważna informacja dla Polaków mieszkających w Niemczech: standardowa TelefonSeelsorge prowadzi rozmowy w języku niemieckim.

Nie chcesz rozmawiać przez telefon? Dostępny jest również czat

Dla osoby znajdującej się w kryzysie wykonanie telefonu może być bardzo trudne.

TelefonSeelsorge umożliwia również uzyskanie pomocy przez internet.

Dostępne są między innymi:

• czat,

• kontakt mailowy,

• osobiste punkty pomocy w niektórych miastach.

Rozmowa na czacie jest poufna. Możliwe są zarówno rozmowy po wcześniejszym umówieniu terminu, jak i – w zależności od dostępności – spontaniczny kontakt.

Sozialpsychiatrischer Dienst – ważna pomoc, o której wielu Polaków nie wie

Jedną z najważniejszych instytucji w przypadku problemów psychicznych w Niemczech jest Sozialpsychiatrischer Dienst, w skrócie często nazywany SpDi.

To publiczna pomoc skierowana do osób z problemami psychicznymi, znajdujących się w kryzysie oraz ich bliskich.

Co szczególnie ważne, według federalnego portalu zdrowotnego pomoc Sozialpsychiatrischer Dienst jest bezpłatna.

Nie trzeba posiadać oficjalnej diagnozy choroby psychicznej. Do skorzystania z poradnictwa nie jest również wymagane posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego.

W określonych sytuacjach rozmowa może odbywać się anonimowo.

W czym może pomóc Sozialpsychiatrischer Dienst?

To nie jest zwykły gabinet psychiatryczny.

Pracują tam specjaliści różnych zawodów – w zależności od placówki mogą to być między innymi psychiatrzy, psychologowie, pracownicy socjalni czy personel pielęgniarski.

Pomoc może obejmować rozmowę, ocenę sytuacji oraz wskazanie dalszych możliwości leczenia i wsparcia.

Sozialpsychiatrischer Dienst może również pomóc w znalezieniu psychiatry lub psychoterapeuty.

W niektórych przypadkach pracownicy mogą odwiedzić osobę potrzebującą pomocy w jej domu.

To szczególnie ważne, gdy ktoś z powodu depresji lub innego poważnego kryzysu praktycznie przestał wychodzić z mieszkania.

Pomoc może uzyskać również rodzina

Ciekawą cechą niemieckiego systemu jest to, że do Sozialpsychiatrischer Dienst może zgłosić się nie tylko osoba mająca problemy.

Pomocy i porady mogą szukać również między innymi:

• partner lub partnerka,

• rodzice,

• dzieci,

• przyjaciele,

• sąsiedzi,

• opiekunowie.

Jeżeli więc widzisz, że bliska osoba znajduje się w poważnym kryzysie, ale sama nie chce lub nie potrafi szukać pomocy, możesz skontaktować się z odpowiednim Sozialpsychiatrischer Dienst i zapytać, co można zrobić.

W określonych przypadkach jego pracownicy mogą sami spróbować nawiązać kontakt z osobą potrzebującą wsparcia.

Jak znaleźć Sozialpsychiatrischer Dienst w swoim mieście?

Takie placówki działają lokalnie.

Najłatwiej wyszukać w internecie:

Sozialpsychiatrischer Dienst + nazwa miasta

np.:

Sozialpsychiatrischer Dienst Essen

Sozialpsychiatrischer Dienst Dortmund

Sozialpsychiatrischer Dienst Berlin

Sozialpsychiatrischer Dienst Hamburg

Można również skontaktować się z lokalnym Gesundheitsamt, ponieważ Sozialpsychiatrischer Dienst często jest związany właśnie z miejskim lub powiatowym urzędem zdrowia.

Czy można po prostu pojechać do szpitala psychiatrycznego?

W poważnym kryzysie można również zgłosić się do psychiatrycznej izby przyjęć lub ambulatorium.

Wiele klinik psychiatrycznych w Niemczech posiada własne ambulanse lub miejsca przyjmujące osoby w ostrym kryzysie.

Jest to szczególnie ważne, gdy stan gwałtownie się pogarsza, pojawiają się poważne myśli samobójcze, osoba przestaje być w stanie normalnie funkcjonować albo potrzebna jest szybka ocena psychiatryczna.

Co powiedzieć po niemiecku, gdy potrzebujesz pomocy?

Bariera językowa może powodować dodatkowy stres. W nagłej sytuacji nie trzeba jednak mówić perfekcyjnie po niemiecku.

Można użyć prostych zdań:

„Ich brauche psychische Hilfe.”
Potrzebuję pomocy psychicznej.

„Mir geht es psychisch sehr schlecht.”
Czuję się psychicznie bardzo źle.

„Ich habe starke Angst.”
Mam silny lęk.

„Ich habe eine Panikattacke.”
Mam atak paniki.

„Ich habe Depressionen.”
Mam depresję.

Jeżeli występują myśli samobójcze, bardzo ważne jest powiedzenie tego wprost:

„Ich habe Suizidgedanken.”
Mam myśli samobójcze.

albo:

„Ich habe Angst, dass ich mir etwas antue.”
Boję się, że zrobię sobie krzywdę.

Takie informacje pozwalają personelowi szybciej zrozumieć powagę sytuacji.

Kryzys psychiczny nie zawsze oznacza chorobę psychiczną

Kryzys może dotknąć również osoby, która wcześniej nigdy nie leczyła się psychiatrycznie.

Przyczyną może być między innymi śmierć bliskiej osoby, rozstanie, utrata pracy, problemy finansowe, przewlekły stres, samotność, konflikt rodzinny czy nagromadzenie wielu trudnych wydarzeń.

TelefonSeelsorge zwraca uwagę, że kryzysy mogą być wywoływane właśnie przez poważne wydarzenia życiowe, takie jak rozpad związku, utrata zatrudnienia czy śmierć bliskiego człowieka.

Dlatego nie należy oceniać swojego stanu według tego, czy „inni mają gorzej”.

Jeżeli czujesz, że przestajesz sobie radzić, jest to wystarczający powód, żeby poszukać pomocy.

Najważniejsze numery w Niemczech

Warto zapisać sobie trzy numery:

112 – bezpośrednie zagrożenie życia, pogotowie ratunkowe

116 117 – pomoc medyczna poza godzinami pracy lekarza, gdy sytuacja nie zagraża bezpośrednio życiu

116 123 – TelefonSeelsorge, anonimowa i bezpłatna rozmowa w kryzysie, dostępna przez całą dobę

TelefonSeelsorge jest dostępna również pod numerami 0800 111 0 111 oraz 0800 111 0 222.

Gdzie szukać pomocy w kryzysie psychicznym w Niemczech?

Najważniejsze jest dopasowanie rodzaju pomocy do sytuacji.

Przy pierwszych objawach można rozpocząć od lekarza rodzinnego, psychoterapeuty lub psychiatry. Można również zwrócić się do lokalnego Sozialpsychiatrischer Dienst.

Jeśli potrzebujesz rozmowy właśnie teraz, ale nie znajdujesz się w bezpośrednim zagrożeniu, dostępna jest całodobowa TelefonSeelsorge.

Jeżeli natomiast istnieje ryzyko, że zrobisz krzywdę sobie lub komuś innemu, nie czekaj na termin u lekarza – dzwoń pod 112 albo zgłoś się do najbliższej psychiatrycznej izby przyjęć.

Kryzys psychiczny może sprawić, że nawet wykonanie jednego telefonu wydaje się ogromnym wysiłkiem. W takiej sytuacji warto poprosić bliską osobę, aby zadzwoniła razem z nami, zawiozła nas do lekarza lub po prostu pozostała obok do momentu uzyskania profesjonalnej pomocy.

Pomoc w Niemczech istnieje – również wtedy, gdy nie masz jeszcze diagnozy i nie wiesz, od czego zacząć.